พระผงบารมีพระบรมธาตุ ปี 2497 ที่สร้างโดย อ.ชุม ไชยคีรี และท่านขุนพันธรักษ์ราชเดช มีมวลสารตั้งตนคือดินศักดิ์สิทธิ์จากสถานที่ทำสำคัญต่างๆทั่วประเทศ ผงดินกรุต่างๆ แต่โดยรวมแล้วก็คือดินเผา หรือดินที่ต้องนำมาอบเผาผ่านความร้อน ทั้งนี้การอบเผาในสมัยก่อนไม่ได้ต้องการให้ดินสุกแดง เนื่องจากพระมีส่วนผสมของพวกว่านต่างๆ กระนั้นการควบคุมอุณหภูมิความร้อนในเตาก็ยังทำได้ไม่ดีนัก ยังมีอ่อนไฟแก่ไฟ เนื่องจากพระทับกันบาง บางองค์วางใกล้ไฟบ้าง เป็นต้น
ในวันนี้ได้นำตัวอย่างพระที่มีผิวเป็นผดเดือด มาดูมาศึกษากัน ซึ่งพบได้บ้างในพระปี 2497 ทุกพิมพ์ ไม่ว่าจะเป็นนางตราท่าเรือหรือกระทั่งขุนแผน ผดเหล่านี้จะเห็นชัดบนพื้นผิวที่ค่อนข้างเรียบ เช่นพื้นหลัง สันนิษฐานว่าเกิดจากพระไปอยู่ในจุดที่มีอุณหภูมิสูง จนกระทั่งถึงจุดที่แร่ธาตุภายในเริ่มหลอมละลายและเริ่มเดือดขึ้น ทำให้พื้นผิวมีลักษณะเป็นคลื่นเดือดหรือดูฟูๆ ดูเผินๆอาจจว่าเป็นโซนเนื้อหยาบ แต่ความเป็นจริงแล้วพระทุกองค์เป็นดินกรองอย่างดี สิ่งที่เห็นคงจะเป็นแร่ธาตุที่หลอมเหลวได้ง่าย เริ่มละลายตัว เดือดเป็นผด กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้รายละเอียดบนพิมพ์ของพระดูตื้นไปเสียหมด ยังคงไว้ซึ่งความคมและพิจารณาได้ว่าเป็นพระแท้


This website uses cookies (Learn more) and has a privacy policy (Learn more).



